Celtowie bardzo kochali przyrodę i rozumieli ją jak nikt inny, mieszkając samotnie w niezgłębionych lasach. Czcili bóstwa drzew i strumieni. Ich lasy pełne były rusałek, duszków i bogini.

Druidzi celtyccy byli bardzo hermetyczną kastą kapłańską. Odczytywali przyszłość oraz tłumaczyli sny wykorzystując swoją naturalną intuicję. Obserwując prawa natury i właściwości otaczających ich roślin, około 2000 lat temu, stworzyli niebanalny horoskop przypisując ludziom drzewa będące odpowiednikiem ich skomplikowanej natury. Spostrzegli, że tak jak one są ludzie żyjący samotnie lub w grupach, bywają delikatni i mocni, ozdobni i skromni. Kult drzew stanowił bardzo ważny elementem ich kultury i wiązał się z wieloma obrzędami oraz wierzeniami, które przetrwały do dzisiaj.

Dni zrównania się dnia i nocy oraz ich przesilenie druidzi uważali za święte i przypisali im odrębne znaki. Pozostałe drzewa patronują kolejnym okresom i występują podwójnie w ciągu roku.